Χάρτης Υμηττού

Χάρτης με το σχέδιο για τον Υμηττό

Xαρτογραφικό υπόβαθρο:
Ορθοεικόνες του Εθνικού Κτηματολογίου φωτοληψίας 2007-2009

 

Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων
του Σχεδίου Προστασίας του Ορεινού Όγκου Υμηττού

naftemporiki.gr

Δήμοι, φορείς ζήτησαν «μερίδιο» από τον Υμηττό

Στη διαβούλευση για το νέο Π.Δ.

H αναθεώρηση του Προεδρικού Διατάγματος του 2011 για τον Υμηττό είναι επιβεβλημένη, καθώς το 2017 επτά δήμοι της περιοχής το είχαν προσβάλει ενώπιον του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου και πέτυχαν την ακύρωσή του για το κομμάτι του διατάγματος που αφορά τα όριά τους

Κροκοδείλια είναι τα δάκρυα των περισσότερων δήμων του Υμηττού για την προστασία του όρους. Στη διαβούλευση για το νέο προεδρικό διάταγμα προστασίας του, οι δήμοι κατέθεσαν πλήθος αιτημάτων για να «αφαιρεθούν» οικοδομικά τετράγωνα από τις προστατευόμενες περιοχές, με σκοπό να προσθέσουν σε αυτά διάφορες δραστηριότητες που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να εντάξουν στον αστικό ιστό, ενώ υποστήριξαν με θέρμη τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Τρεις από αυτές, το Χέρωμα, η Σκάρπιζα και το Κίτσι (περιοχή Θήτι), θα προταθούν και επισήμως από το υπουργείο Περιβάλλοντος προς πολεοδόμηση, κάτι που το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει απορρίψει στο παρελθόν.

Η «Κ» παρουσιάζει σήμερα τα βασικά αιτήματα που κατέθεσαν δήμοι και φορείς του Δημοσίου. Πιο συγκεκριμένα:

• Το Ταμείο Εθνικής Αμυνας (ΤΕΘΑ) αιτήθηκε να εξαιρεθούν 11 στρατιωτικοί χώροι ιδιοκτησίας του. Το αίτημα δεν έγινε δεκτό καθώς οι χώροι αυτοί δεν είχαν εξαιρεθεί από τα προεδρικά διατάγματα του 1978 και του 2011 και το ΣτΕ το 2014 όρισε ρητά ότι δεν θα πρέπει να εξαιρεθούν. Επιπλέον, έπειτα από αίτημα της Περιφέρειας Αττικής θα αναφέρεται ρητά ότι οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις εντός της Α ζώνης θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς και όχι άλλους (λ.χ. οικιστική αξιοποίηση).
• Ο ΑΔΜΗΕ ζήτησε τη νομιμοποίηση του ΚΥΤ Αργυρούπολης υποστηρίζοντας ότι η κατάργησή του θα επηρέαζε την ευστάθεια του δικτύου στην Αττική. Το αίτημά του έγινε δεκτό.
• Ο ΕΔΣΝΑ ζήτησε να χωροθετηθούν στα παλιά λατομεία Κυριακού και Τριάς στην Α ζώνη μεγάλες εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων. Το αίτημα απορρίφθηκε καθώς, εκτός των άλλων, οι περιοχές είναι δασικές και επιπλέον δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο στο ΠΕΣΔΑ Αττικής.
• Το Πανεπιστήμιο Αθηνών ζήτησε να επιτραπεί η ανέγερση κτιριακού συγκροτήματος (περίπου 12.000 τ.μ.) της Σχολής Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού σε αδόμητο χώρο στη σχολή θετικών επιστημών. Το αίτημα απορρίφθηκε καθώς εκτιμάται ότι το συγκρότημα θα λειτουργήσει σαν φυσικό φράγμα μεταξύ της περιφερειακής Υμηττού και της Πανεπιστημιούπολης.

Οι δήμοι

• Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής ζήτησε την εξαίρεση πέντε οικοδομικών τετραγώνων από την Α ζώνη (διάφοροι αδόμητοι χώροι) και την ανέγερση κτιρίων πολιτιστικών εκδηλώσεων σε ένα από αυτά, την εξαίρεση του κοιμητηρίου από την Ε ζώνη και την εγκατάσταση αμαξοστασίου και άλλων χρήσεων σε έκταση 3,6 στρεμμάτων. Ολα τα αιτήματα απορρίφθηκαν. Πέτυχε όμως την εξαίρεση έκτασης 40,3 στρεμμάτων, καθώς σε αντίθετη περίπτωση… δεν θα γινόταν δεκτή η πολεοδομική μελέτη αναθεώρησης (ΠΕ3) και οι αντίστοιχοι χώροι πρασίνου θα έπρεπε να βρεθούν από αλλού.
• Ο Δήμος Ηλιούπολης ζήτησε να επιτραπεί να διαπλατυνθούν οι περιμετρικοί οδικοί άξονες, να εξαιρεθεί από την Α ζώνη το φυτώριο του δήμου και να διατηρηθεί ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων πέραν των τριών ετών που ορίζει ο νόμος. Πέτυχε την εξαίρεση ενός οικοδομικού τετραγώνου από τη ζώνη προστασίας.
• Ο Δήμος Καισαριανής ζήτησε η περιοχή του πάρκου του Σκοπευτηρίου να παραμείνει ως έχει, καθώς υπάρχουν σχεδιαζόμενες (χωρίς δόμηση) χρήσεις. Πέτυχε την εξαίρεση κατοικιών ιδιωτών από δύο οικοδομικά τετράγωνα, καθώς και να ενταχθούν σε ζώνη ειδικών χρήσεων ένα κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κοντά στη Μονή Καισαριανής και ένα δημοτικό αναψυκτήριο.
• Ο Δήμος Παπάγου – Χολαργού ζήτησε να επεκτείνει το νεκροταφείο κατά 30 στρέμματα (έχει αδειοδοτηθεί, αλλά δεν έχει υλοποιηθεί) και να χρησιμοποιήσει ολόκληρο το παλιό εργοτάξιο της Αττικής Οδού για εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων (εκκρεμεί αντίρρηση κατά του δασικού χάρτη). Επίσης να διατηρηθεί το κτίριο Μπάντμιντον, να εξαιρεθούν από τις ζώνες προστασίας τρία οικοδομικά τετράγωνα κ.ά. Τα αιτήματα θα εξεταστούν στο πλαίσιο ειδικού πολεοδομικού σχεδίου για το Πάρκο Γουδή.
• Ο Δήμος Κρωπίας ζήτησε να νομιμοποιηθούν οι οικισμοί αυθαιρέτων στη Βίλιζα και στον Πευκώνα, να εξαιρεθούν από την Α ζώνη τα συγκροτήματα αυθαιρέτων και ένα κέντρο διαλογισμού στην περιοχή Χαλιδούς, να εξαιρεθούν ομάδες αυθαιρέτων στο τέλος της οδού Λυσιμάχου, να δοθεί δυνατότητα δημιουργίας αθλητικών εγκαταστάσεων σε παλιά εγκατάσταση της Πολεμικής Αεροπορίας και σε αποκατεστημένα λατομεία, να δημιουργηθεί τελεφερίκ, να επιτραπεί στους αγρότες να χτίζουν αποθήκες εντός της ζώνης Α2 και Β, να επιτραπεί στη ζώνη Β η ανέγερση εκπαιδευτηρίων, κτιρίων πολιτισμού, ευαγών ιδρυμάτων κ.ά. και να επιτραπεί η θήρα στην ανατολική πλευρά του Υμηττού. Ολα τα αιτήματα απορρίφθηκαν.
• Ο Δήμος Παιανίας ζήτησε τη νομιμοποίηση οικισμών αυθαιρέτων στις θέσεις Προσήλιο και Αγιος Νικόλαος, να επεκταθούν τα νεκροταφεία στα Γλυκά Νερά και στην Παιανία και να μετατραπεί χώρος βόρεια των γηπέδων Γλυκών Νερών σε ζώνη ειδικών χρήσεων.
• Ο Δήμος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης ζήτησε να συμπεριληφθεί στην Α ζώνη προστασίας έκταση 124 στρεμμάτων στο Πανόραμα Βούλας και το ανοιχτό τμήμα του Λυκορέματος. Ζήτησε όμως και να επιτρέπεται η χωροθέτηση εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων μέσα στις ζώνες προστασίας, αίτημα που απορρίφθηκε.
• Ο Δήμος Γλυφάδας ζήτησε να εξαιρεθούν από τις ζώνες προστασίας οι οικισμοί αυθαιρέτων σε Ανάληψη, Γύρισμα Τερψιθέας και τμήματα των Οικοδομικών Συνεταιρισμών Καφεπωλών και Πολιτικών Υπαλλήλων του υπουργείου Στρατιωτικών. Το αίτημα απορρίφθηκε, αλλά επετράπη η ανέγερση δύο δημόσιων σχολείων εντός της ζώνης Β και η δημιουργία θεάτρου στην Ανω Γλυφάδα.

Να σημειωθεί ότι στο τελικό σχέδιο το υπουργείο Περιβάλλοντος αποφάσισε να προτείνει και πάλι την εξαίρεση τριών οικισμών αυθαιρέτων (Χέρωμα, Σκάρπιζα, Κίτσι-Θήτι), εντάσσοντάς τους σε μια ξεχωριστή κατηγορία ζωνών. Σύμφωνα με το υπουργείο πρόκειται για οικισμούς που προϋφίσταντο του διατάγματος του 1979 (είναι ωστόσο παράνομοι σε κάθε περίπτωση), ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους δεν βρίσκεται εντός της ζώνης Α. Για τους οικισμούς αυτούς θα εκπονηθεί ειδικό πολεοδομικό σχέδιο και θα εκδοθεί νέο προεδρικό διάταγμα. Σύμφωνα με την πρόταση που προωθεί το υπουργείο, στους οικισμούς αυτούς δεν θα δίνεται δυνατότητα νέας δόμησης παρά μόνο επισκευής των υφιστάμενων κτιρίων και επέκτασής τους έως 10% (δηλαδή οι οικισμοί αυθαιρέτων θα μετατραπούν σε «προνομιακές» εκτάσεις).

Υπενθυμίζεται ότι η αναθεώρηση του Προεδρικού Διατάγματος του 2011 για τον Υμηττό είναι επιβεβλημένη, καθώς το 2017 επτά δήμοι της περιοχής το είχαν προσβάλει ενώπιον του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου (επικαλούμενοι την απουσία μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά προσδοκώντας στην πραγματικότητα τη χαλάρωση των περιορισμών του) και πέτυχαν την ακύρωσή του για το κομμάτι του διατάγματος που αφορά τα όριά τους. Με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, το σχέδιο δόθηκε πέρυσι σε δημόσια διαβούλευση και αυτές τις ημέρες συζητείται στο Κεντρικό Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ) προκειμένου να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις. Κατόπιν το νέο σχέδιο προεδρικού διατάγματος θα αποσταλεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας για έλεγχο και, εφόσον δεν υπάρξουν νέες παρατηρήσεις, θα υπογραφεί. Πάντως το ΣτΕ έχει στο παρελθόν απορρίψει νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, παρά τις πιέσεις που έχουν ασκήσει διαδοχικοί υπουργοί Περιβάλλοντος.

Αλλαγές για προστατευόμενες περιοχές

Ρυθμίσεις που οδηγούν στην αποδυνάμωση –αντί την ενίσχυση– του ΟΦΥΠΕΚΑ, του νέου οργανισμού για τις προστατευόμενες περιοχές, συμπεριελήφθησαν στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος. Η πιο ενδιαφέρουσα από αυτές αφορά την αφαίρεση από τις αρμοδιότητες του ΟΦΥΠΕΚΑ… της διατήρησης της βιοποικιλότητας. Επιπλέον, ο ιδρυτικός νόμος του ΟΦΥΠΕΚΑ (ν. 64685/20, επί υπουργίας Χατζηδάκη) προέβλεπε ότι ο νέος οργανισμός θα γνωμοδοτεί αυτόνομα και αξιοκρατικά για κάθε νέο έργο σε προστατευόμενες περιοχές. Τώρα με ρύθμιση στο σχέδιο νόμου προτείνεται να γνωμοδοτεί στη Γενική Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Πολιτικής του ΥΠΕΝ και όχι απευθείας στις αδειοδοτούσες αρχές, όπως γνωμοδοτούν όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι φορείς. Η ρύθμιση αυτή δείχνει μια προσπάθεια «πολιτικού ελέγχου» εν τη γενέσει του νέου οργανισμού, καθώς οι γνωμοδοτήσεις του ΟΦΥΠΕΚΑ θα περνούν από το «φίλτρο» του υπουργείου πριν κατατεθούν. Υπενθυμίζεται ότι εδώ και μήνες εκκρεμούν δύο υπουργικές αποφάσεις για να αναλάβει καθήκοντα ο οργανισμός, τις οποίες το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν προωθεί.

Γιώργος Λιάλιος 

kathimerini.gr

Πεζοπορία για τη διάσωση του Υμηττού και των βουνών της χώρας

Με κεντρικά συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τον Υμηττό» και «να πάρουμε πίσω τα βουνά» η συνέλευση του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα διοργανώνει την Κυριακή 23 Μαΐου (9.30 π.μ.) πεζοπορία με αφετηρία τον Κουταλά (λεωφόρος Κατεχάκη) για την προστασία και τη διάσωση του Υμηττού, των βουνών και της φυσικής τοπογραφίας της χώρας, που όπως τονίζει, απειλούνται με τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία.

«"Θ’ ανέβω και θα τραγουδήσω στο πιο ψηλότερο βουνό" έλεγε ο Βυρωνιώτης Λουκάς Νταράλας. "Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα" τραγουδούσαν οι αντάρτες. Τα περήφανα βουνά υπήρξαν πάντοτε το καταφύγιο της ανάγκης των ανθρώπων για ελευθερία πέρα από τους κοινωνικούς καταναγκασμούς και τα αδιέξοδα της υπαρξιακής τους αναζήτησης, το άβατο της κατοικίας των θεών και των μουσών, της άγριας φύσης» θυμίζει η συνέλευση.

Και τονίζει ότι «η κλιμακούμενη από χρόνια επιδρομή του σύγχρονου πολιτισμού στην άγρια φύση που φέρει το όνομα "ανάπτυξη", φέρνει όλο και πιο κοντά την ανθρωπότητα στο σημείο μηδέν όπως αποδεικνύει και η σημερινή υγειονομική κρίση. Εταιρίες αιολικής ενέργειας, μεγαλοεργολάβοι, καναλάρχες, Δήμοι, κράτος, εκκλησία δεν έχουν το θεό τους. Έχουν πέσει σαν τα κοράκια για ν’ αρπάξουνε ό,τι μπορούνε από τη λεία».

Στο κάλεσμα σημειώνεται ότι «στον Υμηττό συν τοις άλλοις, σχεδιάζουν κατασκευή ανεμογεννητριών αλλά και φωτοβολταϊκών, ενώ αποφασίστηκε ήδη η συνέχιση λειτουργίας και η επέκταση του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων μέσα στο δάσος. Για το ποια σχέδια έχουν φαίνεται από την καταστροφική παρέμβαση και εδώ και στην ευρύτερη περιοχή μας, βλέπε: ΕΛΛΗΝΙΚΟ, ΚΥΤ στην Ηλιούπολη, τσιμέντωμα της Ακρόπολης, τσιμεντοποίηση του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ και πριν λίγες μέρες το χάρισμα σε καταπατητές ιδιώτες, του λόφου Κοπανά».

Όπως έχει γράψει πρόσφατα η «Εφ.Συν.», 104 στρέμματα της Β΄ Ζώνης Υμηττού, που περιλαμβάνουν το Θέατρο Βράχων «Αννα Συνοδινού», το πάρκινγκ των θεάτρων, τις αθλητικές εγκαταστάσεις της «Εργάνης», το μισό γήπεδο του Υμηττού, το αναψυκτήριο «Αστρα» και μέρος του λόφου Κοπανά, κινδυνεύουν να περάσουν σε χέρια ιδιωτών.

efsyn.gr

Αρπάζουν γη, θέατρα και γήπεδα με… χρυσόβουλα

Σε χέρια ιδιωτών κινδυνεύουν να περάσουν 104 στρέμματα της Β΄ Ζώνης Υμηττού, που περιλαμβάνουν το Θέατρο Βράχων «Άννα Συνοδινού», το πάρκινγκ των θεάτρων, τις αθλητικές εγκαταστάσεις της «Εργάνης», το μισό γήπεδο του Υμηττού, το αναψυκτήριο «Άστρα» 

● Αίτηση αναίρεσης της δευτεροβάθμιας απόφασης καταθέτουν στον Άρειο Πάγο το Δημόσιο, ο Δήμος Βύρωνα και ο Δήμος Δάφνης-Υμηττού 

● Σφοδρές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις, ερώτηση στη Βουλή από το ΚΚΕ.

Το καλοκαίρι του 1981 έγινε η πρώτη συναυλία στα νταμάρια, ενώ στον χώρο αυτό στεγάζεται από το 1985 μεγάλο μέρος των σχολικών συγκροτημάτων της πόλης. Όμως τα σχολεία είναι εκτός της δικαστικής διαμάχης, επειδή ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων έχει αποζημιώσει τους ιδιώτες και αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα που οι τελευταίοι προβάλλουν στο δικαστήριο

O λόφος Κοπανά του Βύρωνα, σημείο αναφοράς της πόλης, κινδυνεύει να παραχωρηθεί σε ιδιώτες αν τελεσιδικήσει η απόφαση 4891/2020 του Εφετείου Αθηνών. Η είδηση, που έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στις γειτονιές του Βύρωνα και του Υμηττού, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από τη δημοτική αρχή, θεσμικούς φορείς, αθλητικά σωματεία, συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, αλλά και ενεργούς δημότες που κινητοποιούνται για να σωθεί ο πνεύμονας αναψυχής, αθλητισμού και πολιτισμού της πόλης.

Η υπόθεση δεν είναι τωρινή. Οι πρώτες αγωγές των ιδιωτών, που επικαλούνται τίτλους γης του 19ου αιώνα με βάση τους νόμους χρησικτησίας της οθωμανικής περιόδου, κατατέθηκαν το 2003 και το 2016 είχαμε την πρώτη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (715/2016) που δικαίωνε το Δημόσιο και τους Δήμους Βύρωνα και Υμηττού. Όμως οι ιδιώτες κατέθεσαν έφεση και το Εφετείο τούς δικαίωσε, παραχωρώντας τους έκταση 104 στρεμμάτων που ανήκει στη Β΄ Ζώνη Υμηττού (χώρος των πρώην λατομείων) και περιλαμβάνει το Θέατρο Βράχων «Άννα Συνοδινού» (όχι το μεγαλύτερο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη»), το πάρκινγκ, τις αθλητικές εγκαταστάσεις της «Εργάνης», το μισό γήπεδο του Υμηττού, το αναψυκτήριο «Άστρα» και μέρος του λόφου.

Ταυτόχρονα ακύρωσε τους αγώνες των κατοίκων από το 1979 και τις μαζικές καταλήψεις τους μέχρι να καταφέρουν να περάσουν τα παλιά λατομεία «Εργάνη» στο Δημόσιο. Το 1981, με υπουργό Πολιτισμού τη Μελίνα Μερκούρη και δήμαρχο Βύρωνα τον Δημήτρη Νικολαΐδης, τα νταμάρια πέρασαν στον Δήμο Βύρωνα και αργότερα αναγνωρίστηκε ότι ένα μέρος ανήκει στον Δήμο Υμηττού.

Οι δύο δήμοι αναμένεται να καταθέσουν στον Άρειο Πάγο μέχρι τη Μ. Τετάρτη αίτηση αναίρεσης της απόφασης του Εφετείου. Παράλληλα, ο δήμαρχος Βύρωνα έθεσε άμεσα το ζήτημα στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής και στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος και πραγματοποιεί συνεχείς συναντήσεις με κρατικούς και τοπικούς φορείς.

Στους τελευταίους επικρατεί εύλογα αναβρασμός, καθώς στις αθλητικές εγκαταστάσεις της «Εργάνης» στεγάζονται πέντε αθλητικά σωματεία (Δόξα Βύρωνα, Αθηναϊκός, Α.Ο. Βύρωνα, Αστέρας Βύρωνα και Cobra). Εκτός από τις προπονήσεις των ανδρικών ομάδων, στα γήπεδα αθλούνται περίπου χίλια παιδιά-μέλη των σωματείων, ενώ πραγματοποιούνται οι καλοκαιρινές ημερήσιες κατασκηνώσεις του δήμου και οι μαθητικοί αθλητικοί αγώνες «Παμβυρώνεια». Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του Α.Ο. Βύρωνα, που τονίζει ότι «ως προσφυγικό σωματείο προσβάλλεται μόνο στη σκέψη πως δικαιώνονται χρυσόβουλα και φιρμάνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας από ένα ελληνικό δικαστήριο».

Το ζήτημα έφερε στη Βουλή το ΚΚΕ: «Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις διαφωνίες που έχουμε εκφράσει επανειλημμένως σχετικά με την αναθεώρηση του Π.Δ. Προστασίας του Υμηττού, με το οποίο δρομολογείται το σπάσιμο της Β΄ Ζώνης και οι αλλαγές χρήσεων γης που προωθούνται. Αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά ότι σειρά από ανάγκες και δικαιώματα μετατρέπονται σε ακριβό εμπόρευμα και οι ελεύθεροι χώροι, αντί να αποδίδονται στον λαό, άλλοτε αξιοποιούνται ως κυβερνητικά πάρκα, όπως η ΠΥΡΚΑΛ, άλλοτε αμφισβητούνται και με τη σφραγίδα δικαστηρίων».

Έκτακτη ανοιχτή σύσκεψη με θέμα «Αυτά τα θέατρα και αυτά τα γήπεδα είναι δικά μας και δεν μπορεί κανείς να μας τα πάρει» πραγματοποίησε χθες η Ένωση Γονέων Βύρωνα, με τη μαζική συμμετοχή όλων των φορέων της πόλης. Αποφασίστηκε η κλιμάκωση του αγώνα μέχρι η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση που θα αποδίδει αμετάκλητα τον λόφο Κοπανά στους δημότες του.

Γρηγόρης Κατωπόδης, Δήμαρχος Βύρωνα

Ο χώρος εξυπηρετεί 35 χρόνια τα πολιτιστικά δρώμενα των Δήμων Βύρωνα και Υμηττού, έχει φιλοξενήσει συμπολίτες μας από όλη την Αττική –και όχι μόνο– και έχει δημιουργήσει μια πολιτιστική υπεραξία. Με όλους τους δυνατούς τρόπους, σε συνεργασία με τον Δήμο Δάφνης-Υμηττού, φορείς της πόλης μας, αθλητικά σωματεία και συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, θα αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο τρόπο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ιστορίας μας.

Ελένη Βασιλοπούλου, Δίκτυο Πολιτισμού Βύρωνα-Δάφνης-Υμηττού

Μου είναι ειλικρινά αδιανόητο ύστερα από τόσες δεκαετίες ότι μια δικαστική απόφαση κατά του ελληνικού Δημοσίου εκχωρεί σε ιδιώτες μεγάλο μέρος από την έκταση των Θεάτρων Βράχων και των γηπέδων. Η συγκινητική συμπαράσταση των καλλιτεχνών που έπαιξαν στα θέατρα, των αθλούμενων με τα σωματεία τους, του απλού κόσμου, των χιλιάδων που δίνουν ζωή σε αυτή τη γωνιά της Αττικής, γίνεται ασπίδα προστασίας της έκτασης.

Θανάσης Δαραδήμος, Aθλητικό Σωματείο «Δόξα Βύρωνα»

Η Δόξα Βύρωνα συμμετέχει στον αγώνα για την υπεράσπιση του λόφου, του θεάτρου και των αθλητικών χώρων που θα πρέπει να είναι ελεύθεροι για τους πολίτες. Πρόκειται για έναν ευρύτερο αγώνα με πολύ σημαντικό διακύβευμα, που ξεφεύγει από το πλαίσιο του τι ενδέχεται να χάσουμε ως ομάδα. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε σε κανέναν ιδιώτη έναν χώρο ταυτόσημο με την ιστορία της περιοχής.

Γιώτα Τέσση

efsyn.gr 

Όχι στα σχέδια καταστροφής του Υμηττού

Εν όψει της έκδοσης νέου Προεδρικού Διατάγματος για την «προστασία» του Υμηττού, η Κυβέρνηση στη λογική της «αξιοποίησης» εισάγει μια σειρά νέα καταστροφικά σχέδια.

Από κοντά και οι Αρχές των γύρω απ’ τον Υμηττό Δήμων σπεύδουν να υπερακοντίσουν σκαρφαλώνοντας στο βουνό όσο ο καθένας μπορεί. Επικαλούνται «επείγοντα» προβλήματα της πόλης. Αποσιωπούν σκοπίμως πως τέτοιες παλιότερες ευκαιριακές, με μόνιμα όμως αποτελέσματα πράξεις, έχουν φέρει τα πράγματα ως εδώ.

Πυρκαγιές, αυθαιρεσίες ιδιωτικές, δημοτικές και κρατικές, φτάνει πια! Ο Υμηττός, ή ό,τι έμεινε απ’ αυτόν, είναι μια ευλογία πάνω απ’ τη θάλασσα μπετόν της Αθήνας. Δεν είναι «αναξιοποίητη» αλάνα-δωρεάν καταφυγή για κάθε είδους πρόβλημα που η λύση του εντός της πόλης, απλώς, μπορεί να κοστίζει περισσότερα χρήματα ή κόπο.

Όσο αφορά ειδικά τη δική μας περιοχή, την Ηλιούπολη, τα σχέδια Κυβέρνησης- Δημοτικής Αρχής-Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, συναγωνίζονται για τη μεγαλύτερη καταστροφή.

Παραθέτουμε τις νέες αυτές επιβουλές:

1. Η Κυβέρνηση προκειμένου να παρακάμψει το άρθρο 24 του Συντάγματος και τη σχετική Νομολογία του «άπαξ δάσος-πάντα δάσος» κατατέμνει τις υπάρχουσες δύο ζώνες προστασίας του Υμηττού σε έξι και προτίθεται να επεκτείνει τις γεωργικές χρήσεις(!) σε δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις προσφέροντας κίνητρα για εμπορευματοποίηση της γης, νέες πυρκαγιές και νέα αυθαίρετα. Ακόμα και αν αυτό δεν αφορά την περιοχή του Δήμου μας, είμαστε εντελώς αντίθετοι διότι βλέπουμε τον Υμηττό ως σύνολο.
2. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για απομάκρυνση του παράνομου Κέντρου Υπερυψηλής Τάσης της ΔΕΗ (ΚΥΤ), αντιθέτως η Κυβέρνηση επιθυμεί να το μεγεθύνει, παρά την απόφαση του ΣτΕ (2005) και του Εφετείου: «…η κατασκευή του έργου (ΚΥΤ) έχει θέσει σε κίνδυνο, και θα θέσει και στο μέλλον, την υγεία των κατοίκων, λόγω της εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην κατοικημένη περιοχή». Τι περιμένει η Δημοτική Αρχή για να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνσή του;
3. 3.Νομιμοποιείται «προσωρινά», για 3 χρόνια, ο Σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων ενώ παραμένει το παράνομο και αυθαίρετο γκαράζ του Δήμου συνολικής έκτασης 17 στρεμμάτων σε δασικό και αναδασωτέο χώρο. Η δημοτική αρχή, μέσω της Τεχνικής Υπηρεσίας ζητά τη μονιμοποίησή του ισχυριζόμενες πως «δεν υπάρχει άλλη λύση», χωρίς φυσικά να απαντά στο ερώτημα τι κάνουν άλλοι Δήμοι που δεν συνορεύουν με το βουνό, όπως πχ. ο Αγ. Δημήτριος, η Νέα Σμύρνη…
4. Η Κυβέρνηση επιτρέπει τη δημιουργία νεκροταφείων στον Υμηττό, και ο Δήμαρχος, μειοψηφικά προς το παρόν, ζητά διαδημοτικό νεκροταφείο στην περιοχή του ΚΥΤ. Εμείς υποστηρίζουμε την κατά πλειοψηφία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την μη δημιουργία νεκροταφείου σε δασικό και αναδασωτέο χώρο. Όπως αποδεικνύεται υπάρχουν άλλες προτάσεις, ενώ μακροπρόθεσμα λύση είναι η προώθηση της, διεθνώς αλλά και ήδη εδώ ισχύουσας, εθελοντικής δυνατότητας καύσης των νεκρών.
5. Η Κυβέρνηση θέτει εκτεταμένες περιοχές αυθαιρέτων οικισμών στον Υμηττό σε ζώνες χαμηλότερης περιβαλλοντικής προστασίας ώστε να επιτραπεί η βήμα προς βήμα αστικοποίηση των περιοχών αυτών. Η Δημοτική Αρχή Ηλιούπολης μέσω της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ζητά την ένταξη σ’ αυτό το καθεστώς και κάποιων αυθαιρέτων της πόλης μας που βρίσκονται στον δημόσιο δασικό χώρο, επικαλούμενη την ύπαρξη αστικών υποδομών (δρόμων κλπ.) που βεβαίως ο ίδιος ο Δήμος στο παρελθόν παράνομα κατασκεύασε.

Οι πρωτοβουλίες πολιτών με οικολογική ευαισθησία, λαμβάνοντας υπ’ όψη την καταστροφή που έχει συντελεστεί στο παρελθόν, τη σημερινή αρνητική ισορροπία και τους κινδύνους που παραμονεύουν στο μέλλον, έχουμε μία, απλή, καθαρή θέση: ΚΑΜΙΑ επιπλέον επιβάρυνση στον Υμηττό. Ούτε συνολική, ούτε τοπική, ούτε πρόσκαιρη.

Είμαστε υπέρ μίας, ενιαίας και αδιαίρετης ζώνης απόλυτης προστασίας του Υμηττού. Πλήρης αναδάσωση, πυροπροστασία, αυστηρή επιτήρηση για τη μη επέκταση των αυθαιρέτων οικισμών, άμεση κατεδάφιση των κατεδαφιστέων και κάθε νέας αυθαιρεσίας, (όπως στην περίπτωση του Προφήτη Ηλία), απομάκρυνση όλων των παράνομων δημοτικών, κρατικών και εκκλησιαστικών εγκαταστάσεων και κτισμάτων.

Σε όποιον καλόβουλα μας πει πως αυτή η θέση μοιάζει μαξιμαλιστική, απαντάμε πως αποτελεί τη χρήσιμη, αντίρροπη δύναμη.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 11πμ

ΣΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΩΝ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ (επί της Περιφερειακής Λεωφόρου).

Θα βαδίσουμε προς το παρακείμενο Κ.Υ.Τ και τις Δημοτικές εγκαταστάσεις (ΣΜΑ - Γκαράζ) όπου θα υπάρξει και επιτόπια ενημέρωση.

Φοράμε τις μάσκες μας, τηρούμε τις απαραίτητες αποστάσεις.

• Επιτροπή πολιτών για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος στον Υμηττό
• Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Ηλιούπολης
• Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Όμιλος Αττικής(ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο)
• Πρωτοβουλία Πολιτών για την προστασία του Υμηττού
• Επιτροπή κατοίκων
• Παρατηρητήριο Προβλημάτων Πανοράματος Ηλιούπολης
• Κίνηση Πολιτών Ηλιούπολης (ΚΙ.Π.Η)
• Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης
• Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Ηλιούπολης
• Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού

katiousa.gr

ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΛΙΤΩΝ: «Οπισθοδρόμηση η ΣΜΠΕ Χατζηδάκη»

Τη ριζική αναθεώρηση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του Σχεδίου Προστασίας του Ορεινού Όγκου Υμηττού με βάση τους στόχους που έθετε το Προεδρικό Διάταγμα του 2011 ζητά από τον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας η δημοτική παράταξη του Περικλή Ζήκα.

Αναλυτικά:

ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΛΙΤΩΝ
Χολαργού-Παπάγου

ΘΕΜΑ: Απόψεις επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Σ.Μ.Π.Ε.) του Σχεδίου Προστασίας του Ορεινού Όγκου Υμηττού.

Ως γνωστόν, το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) προστασίας του Υμηττού του 2011 εκδόθηκε χωρίς να υποβληθεί σε προηγούμενη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση.

Στις αποφάσεις υπ’ αριθμ. 2355-2361/2017 του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με τις οποίες έγιναν δεκτές οι αιτήσεις ακύρωσης των Δήμων Κρωπίας, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Παπάγου-Χολαργού, Ηλιούπολης, Ελληνικού-Αργυρούπολης, Παιανίας-Γλυκών Νερών και Γλυφάδας, επισημαίνεται ότι μόνο η έλλειψη της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Σ.Μ.Π.Ε.) συνιστά λόγο ακύρωσης του Π.Δ. του 2011, επειδή, «με την οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (L 197) καθιερώθηκε η υποχρέωση προηγούμενης εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων, τα οποία τεκμαίρεται ότι έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, προκειμένου να διασφαλισθεί υψηλού επιπέδου προστασία του περιβάλλοντος μέσω της ενσωμάτωσης περιβαλλοντικών ζητημάτων στην προετοιμασία και θέσπιση σχεδίων και προγραμμάτων με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης».

Στις ανωτέρω αποφάσεις του ΣτΕ επισημαίνονται μάλιστα τα εξής:

«Λαμβανομένου δε υπ’ όψη ότι η διαπιστωθείσα πλημμέλεια δεν αφορά την ανάγκη θεσπίσεως νομικού πλαισίου μείζονος προστασίας της συγκεκριμένης περιοχής σε σχέση προς το από 31.8/20.10.1978 προεδρικό διάταγμα, επισημαίνεται στην Διοίκηση ότι δύναται, εφ’ όσον εξακολουθεί να διαπιστώνει την ανάγκη αυτή, να λάβει κάθε προβλεπόμενο στην έννομη τάξη μέτρο προς διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του νέου νομικού πλαισίου προστασίας που θα επιχειρηθεί».

Στις ανωτέρω αποφάσεις του ΣτΕ αναφέρεται επίσης ότι «το προσβαλλόμενο διάταγμα, με το οποίο εισάγεται επέκταση της ζώνης Α΄, απαγόρευση ορισμένων χρήσεων, πιο αυστηροί όροι δομήσεως για τις ήδη επιτρεπόμενες χρήσεις, στις περιοχές δε των Μητροπολιτικών Πάρκων δεν προστίθενται νέες χρήσεις, αλλά παραμένουν, υπό προϋποθέσεις, οι νομίμως υφιστάμενες, με πρόβλεψη σταδιακής απομάκρυνσης όσων χρήσεων δεν είναι συμβατές με τη φυσιογνωμία και το σκοπό τους ως υπερτοπικών πόλων αναψυχής» εκδόθηκε «Κατόπιν επεξεργασίας του σχετικού σχεδίου με τα Πρακτικά Επεξεργασίας (εφεξής Π.Ε.) 34 και 92/2011 του Συμβουλίου της Επικρατείας».

Στην ιστοσελίδα δε του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στη Δημόσια Διαβούλευση για το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) προστασίας του Υμηττού του 2011, στο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ, αναφέρονται οι στόχοι του Π.Δ. του 2011, που ήταν οι εξής:

1. Αυστηροποίηση του καθεστώτος προστασίας, τόσο για τη ζώνη απολύτου προστασίας, όσο και για την περιφερειακή ζώνη, κυρίως μέσα από τη μείωση των επιτρεπόμενων χρήσεων, την αύξηση της αρτιότητας και την κατάργηση των παρεκκλίσεων.

2. Σαφής οριοθέτηση ζωνών προστασίας, τόσο για τον ορεινό όγκο όσο και για τις πεδινές, τις δασικές και αγροτικές εκτάσεις της περιφερειακής ζώνης, καθώς και για τις περιοχές αστικού πρασίνου.

3. Καθορισμός σαφών ρυθμίσεων προστασίας που θα αντιμετωπίζουν την περιοχή ως υπό προστασία οικοσύστημα.

4. Εναρμόνιση με τις ανάγκες διαχείρισης των Ειδικών Ζωνών Διατήρησης, όπως αυτές απορρέουν από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ, στης οποίας τις προστατευτικές διατάξεις υπάγεται μεγάλο τμήμα της περιοχής.

5. Σύνδεση του ορεινού όγκου με τον αστικό ιστό, κυρίως μέσω της θεσμοθέτησης και οριοθέτησης δυο μητροπολιτικών πάρκων.

Οι προαναφερθείσες αναφορές καθιστούν σαφές ότι το Π.Δ. του 2011 πληρούσε τις προϋποθέσεις για την παροχή της αναγκαίας μείζονος προστασίας του ορεινού όγκου του Υμηττού, σε σχέση με το Π.Δ. του 1978, και «κατεύθυναν» τη διοίκηση να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προς εξειδίκευση και υλοποίηση των στόχων της προστασίας του ορεινού όγκου του Υμηττού και της ανάσχεσης εξάπλωσης της πόλης, και να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα του νέου νομικού πλαισίου.
Συνεπώς η ΣΜΠΕ όφειλε να καλύψει το κενό και να ανταποκρίνεται στους ανωτέρω στόχους και φυσικά να μην τους αναιρεί/ακυρώνει.

Σημειωτέον ότι, η οριοθέτηση των ζωνών προστασίας και ο καθορισμός των χρήσεων στις επιμέρους ζώνες του Π.Δ. του 2011 στηρίχθηκαν στα πορίσματα της «Μελέτης προστασίας ορεινού όγκου Υμηττού» (2009) του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Αθήνας (Ο.Ρ.Σ.Α.) και του ερευνητικού προγράμματος «Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδί-Ιλισσός» του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Δυστυχώς, μετά από επτά χρόνια σκανδαλωδών καθυστερήσεων όλων των κυβερνήσεων (από το 2013 που κατατέθηκαν οι προσφυγές ακύρωσης του Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ.) του 2011 στο ΣτΕ μέχρι σήμερα) για την εκπόνηση του νέου Π.Δ. ουσιαστικής προστασίας για τον Υμηττό, η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για το νέο Π.Δ., που δημοσιεύτηκε στις 16/07/2020, όχι μόνο δεν συμμορφώνεται / ανταποκρίνεται στους ανωτέρω στόχους, αντιθέτως κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση, και προκειμένου να «τεκμηριώσει» το δήθεν θετικό των προτάσεων της, καταφεύγει στη «δημιουργική λογιστική» και τη «δημιουργική ασάφεια» παρουσιάζοντας π.χ. συγκριτικά στοιχεία με το Π.Δ. του 1978, δηλαδή πριν από 42 χρόνια, και παραβλέποντας τα θετικά στοιχεία του Π.Δ. του 2011.

Αναλυτικά:

1. Ζώνες «προστασίας»

Ο κ. Χατζηδάκης δήλωσε στις 16/07/2020: «Εξασφαλίζουμε περισσότερο πράσινο για τους Αθηναίους σε σχέση με το προηγούμενο Προεδρικό Διάταγμα, με τον ορισμό νέων ζωνών προστασίας για τον Υμηττό. Συγκεκριμένα, αυξάνουμε τη ζώνη υψηλής προστασίας κατά 1.240 στρέμματα».

Προκειμένου να εμφανίσει αύξηση της έκτασης της «ζώνης υψηλής προστασίας» – εκεί που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοια – απέφυγε να πει ότι κάνει τη σύγκριση με το Π.Δ. του 1978.

Η πραγματικότητα είναι ότι η συνολική έκταση της Α’ ζώνης υψηλής προστασίας του νέου Π.Δ. είναι 91.500 στρέμματα, και είναι μικρότερη κατά 1.500 στρέμματα σε σχέση με το Π.Δ. του 2011 (93.000 στρέμματα).
Προτείνεται από τη μελέτη η μετονομασία της «Α’ ζώνης απόλυτης προστασίας της φύσης και των μνημείων» σε «Ζώνη υψηλής προστασίας της φύσης και των μνημείων» επειδή δημιουργείται «σύγχυση…!!!» με την περιβαλλοντική νομοθεσία…!!!

Ο προτεινόμενος όρος «Ζώνη υψηλής προστασίας της φύσης και των μνημείων» δεν υφίσταται ούτε στο Π.Δ. 59 / 2018 – «Κατηγορίες και περιεχόμενο χρήσεων γης», ούτε στο άρθρο 46 – «Χαρακτηρισμοί και ζώνες προστασίας περιοχών» στον πρόσφατο νόμο 4685 / 2020. Είναι προφανές ότι με την επίκληση της δήθεν «σύγχυσης…!!!» επιχειρείται η χρήση του ασαφούς όρου «ζώνη υψηλής προστασίας», που δεν υπάρχει στα δύο νομικά κείμενα, προκειμένου να θολώσουν τα νερά προστασίας της Α’ Ζώνης και να παρακαμφθούν οι αποφάσεις του ΣτΕ, παλαιότερες και μελλοντικές.

Θα έπρεπε μάλιστα η ΣΜΠΕ να εισηγείται την εκπόνηση και έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης που προβλέπεται από το άρθρο 47 του πρόσφατα ψηφισμένου Νόμου 4685/2020, αντί να επικαλείται (παρ. 7.1.2.1 της μελέτης) την έλλειψή της, προκειμένου να τεκμηριώσει τη χρήση του ασαφούς όρου «ζώνη υψηλής προστασίας».

Προτείνεται επίσης από τη ΣΜΠΕ η ένταξη της χρήσης της μελισσοκομίας στην Α΄ Ζώνη ως παραδοσιακή. Όμως, το κάπνισμα των κυψελών εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τον Υμηττό. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστωθεί, ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η ειδική διάταξη υπ’ αριθ. 9 (άρθρο 9) που έχει εκδώσει η Πυροσβεστική Υπηρεσία (http://www.firesecurity.gr/pyr9.htm), στην πράξη δεν εφαρμόζονται από τους μελισσοκόμους. Η εγγύτητα δε με τον αστικό ιστό και το γεγονός ότι γύρω από τον Υμηττό ζουν 1,2 εκατομμύριο πολίτες, συνεπάγεται επέκταση / αύξηση της χρήσης.

Παρότι, σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, η Α’ Ζώνη υποδιαιρείται σε Ζώνη Α1 και Ζώνη Α2, κατά ανεξήγητο και μη προσήκοντα τρόπο στον συγκεντρωτικό πίνακα με τα στοιχεία έκτασης των ζωνών που προτείνονται από τη ΣΜΠΕ, απουσιάζει η Ζώνη Α2 (γεωργικής χρήσης) και η συνολική έκτασή της. Εμφανίζεται ως ενιαία ζώνη με τη Ζώνη Α1, ενώ δεν έχουν ίδιο καθεστώς προστασίας.

Αθροίζοντας τις προτεινόμενες από τη ΣΜΠΕ παρεμβάσεις (4.2, 6.3, 8.2, 8.3, 9.7, 9.10 & 9.13) προκύπτει ότι η συνολική έκταση που μεταφέρεται από την Α’ Ζώνη στην Ζώνη Α2 (γεωργική χρήση) είναι 10.529,46 στρέμματα. Συνεπώς η διαφορά με το Π.Δ. του 2011 είναι 12.029,46 στρέμματα λιγότερα και είναι σαφές ότι προωθείται σοβαρή συρρίκνωση της Α’ Ζώνης απόλυτης προστασίας, σε πλήρη αντίθεση με ότι «διαφημίζεται…».

Σημειωτέον ότι στη μελέτη αναφέρεται πως κάποια τμήματα της προτεινόμενης Ζώνης Α2 (γεωργική χρήση) είναι χαρακτηρισμένα δασικά, για κάποια τμήματα τα στοιχεία είναι ελλιπή και για κάποια άλλα δεν έχουν αναρτηθεί οι δασικοί χάρτες και δεν έχει καθοριστεί ακόμη ο δασικός χαρακτήρας τους.

Σημειωτέον επίσης, ότι η συντριπτική πλειονότητα των εκτάσεων που εντάσσονται στην Α2 Ζώνη (γεωργική χρήση), βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, που συνορεύει με την πεδιάδα των Μεσογείων (έκτασης 140.000 στρεμμάτων) και συνεπώς δεν υφίσταται έλλειψη γεωργικής γης. Αντιθέτως το ενδιαφέρον για τη γεωργία συνεχώς φθίνει στην περιοχή και σημαντικές εκτάσεις παραμένουν ακαλλιέργητες.

Εδώ και 45 τουλάχιστον χρόνια, έχουν γίνει εκτεταμένες καταπατήσεις δημόσιων-δασικών εκτάσεων στις παρυφές του Υμηττού, οι οποίες δεν έχουν καταγραφεί και αποτυπωθεί. Οι επανειλημμένες πυρκαγιές έδωσαν την ευκαιρία στους επιτήδειους να εκχερσώσουν τμήματα των καμένων περιοχών, να αλλοιώσουν τα δασικά χαρακτηριστικά τους και σε πρώτη φάση να τις μετατρέψουν σε γεωργική γη και σε οικόπεδα στη συνέχεια, στα οποία χτίστηκαν αυθαίρετα, που διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα, παράλληλα με τις αυθαίρετες κατοικίες που χτίστηκαν σε νόμιμα οικόπεδα.

Η πρακτική αυτή αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής των Μεσογείων, ένεκα της οποίας έχει χαρακτηριστεί η πιο «αυθαίρετη» περιοχή της χώρας, καθώς «φιλοξενεί» περίπου το 1/3 των αυθαιρέτων ανά την επικράτεια (Λουκάκης, 2001), και δεν αναχαιτίστηκε ούτε με τη θεσμοθέτηση της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) Μεσογείων το 2003.

Η επιτρεπόμενη γεωργική χρήση, δημιουργεί κίνητρο για εικονικές γεωργικές καλλιέργειες, για περαιτέρω καταπατήσεις, εκχερσώσεις ακόμη και εμπρησμούς, εφ’ όσον η γη εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής, νόμιμης ή παράνομης.

Συνεπώς, ο αποχαρακτηρισμός εκτεταμένων περιοχών της Α’ Ζώνης και η μετατροπή τους σε γεωργική γη, ανοίγει το δρόμο για την οικοπεδοποίηση των αγρών και τη δημιουργία νέων αυθαίρετων οικισμών.

2. Αυθαίρετη δόμηση

Παρά τη σαφή πρόβλεψη του Π.Δ. του 2011 (άρθρο 5, παρ. 2) και την πάροδο εννέα χρόνων, ο συνολικός αριθμός των αυθαίρετων κτισμάτων, των περιφράξεων και των αυθαίρετων εργασιών στον ορεινό όγκο του Υμηττού δεν έχει καταγραφεί.

Αντιθέτως, δύο χρόνια αργότερα, με τον νόμο 4178/2013 τα παράνομα κτίσματα εξασφάλισαν δεκαετή αμνηστία!

Oι πρώην λεγόμενες «οικιστικές πυκνώσεις» και νυν «οικιστικές συσπειρώσεις» στον Υμηττό, δηλαδή η δόμηση αυθαίρετων κατοικιών σε δασικούς χώρους, δεν έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα (ούτε με την παρούσα ΣΜΠΕ).

«Κλείνουμε κάθε παραθυράκι αυθαιρεσίας καθώς ακυρώνουμε κάθε δυνατότητα για ελαστικές ερμηνείες και επεκτάσεις των διαφόρων χρήσεων γης» δήλωσε στις 16/07/2020 ο κ. Χατζηδάκης.

Στην παρούσα μελέτη διατηρείται η πρόβλεψη του Π.Δ. του 2011 περί καταγραφής όλων των αυθαίρετων κτισμάτων, περιφράξεων και εργασιών που έχουν εκτελεστεί και που βρίσκονται εντός της Περιοχής Προστασίας, πλην όμως θα είναι και πάλι πρακτικά ανεφάρμοστη, αφού οι πολεοδομίες/υπηρεσίες δόμησης είναι υποστελεχωμένες, κυρώσεις δεν προβλέπονται και οι Δήμοι που ζήτησαν και πέτυχαν την ακύρωση του Π.Δ. δεν πρόκειται να την εφαρμόσουν.

Έτσι, με το νέο Π.Δ. προωθείται για άλλη μια φορά (μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος με το σχέδιο Σουφλιά και την πιο πρόσφατη απόπειρα νομιμοποίησης των «οικιστικών πυκνώσεων»), φανερά ή συγκεκαλυμμένα, η νομιμοποίηση όλων των αυθαιρέτων και των παρανομιών που έχουν συντελεστεί μέχρι σήμερα, με την ανοχή όλων των κυβερνήσεων, της πλειονότητας των ΟΤΑ και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Ειδικά για τις οικιστικές συσπειρώσεις Χέρωμα, Σκάρπιζα και Κίτσι – Θήτι, οι οποίες εντάσσονται στη νέα ζώνη Στ’, προτείνεται η κατάρτιση ενός ενιαίου Ειδικού Χωρικού Σχεδίου (νυν Ειδικού Πολεοδομικού), με ειδικούς όρους και περιορισμούς δόμησης, άγνωστους προς το παρόν (δεν υπάρχουν σαφείς κατευθύνσεις και στόχοι, όπως προβλέπεται από την Υ.Α 27022/2017 – ΦΕΚ 1976/Β/7-6-2017), που θα καθοριστούν μελλοντικά.

Σημειωτέον ότι η «οικιστική συσπείρωση» Κίτσι-Θήτι βρίσκεται εντός αρχαιολογικής ζώνης (Ζώνη Προστασίας Γ’) και προκειμένου ξεπεραστεί το «εμπόδιο» και να ενταχθεί στο Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, εξαιρείται ολόκληρη η έκταση από την αρχαιολογική ζώνη Γ’ και μεταφέρεται στην νέα ζώνη Στ’.

3. Μητροπολιτικά Πάρκα Γουδή – Ιλισσίων

Δήλωσε επίσης ο κ. Χατζηδάκης στις 16/07/2020 : «επεκτείνουμε τον Πυρήνα των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή – Ιλισσίων κατά 445 στρέμματα».

Η πραγματικότητα είναι ότι οι αδόμητοι χώροι της Πολυτεχνειούπολης και της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου, συνολικού εμβαδού 456,13 στρεμμάτων, μεταφέρονται από τη Ζώνη Δ2 στη Ζώνη Δ1 των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή – Ιλισσίων (τροποποιήσεις 3.2, 3.3, 3.6, 3.7 & 3.11). Αδόμητοι χώροι που στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι δασικές εκτάσεις και δεν θα μπορούσαν να «αξιοποιηθούν» για εμπορικές ή διοικητικές χρήσεις.

Ακριβώς αυτό είναι το «προπέτασμα καπνού» προκειμένου να «διασκεδαστούν» οι εντυπώσεις, να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις και να «νομιμοποιηθούν» όλες οι ασύμβατες χρήσεις στον πυρήνα του Πάρκου, που αποκτά «νησίδες» ζώνης Δ2 εντός της ζώνης Δ1, προκειμένου να διατηρηθεί το κτίριο του Μπάντμιντον και οι χρήσεις διοίκησης της ΕΠΟ, κ.λπ., αλλά και να προστεθούν και νέα κτίρια (νέο κτίριο ΕΥΠ) και χρήσεις (όπως η εγκατάσταση της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας στο πρώην Κέντρο Ιππασίας με εκπρόθεσμη τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο), κατά παράβαση της απόφασης (υπ’ αριθ. 1970 του 2012) της Ολομέλειας του ΣτΕ και των προβλέψεων του Π.Δ. του 2011.

Το Π.Δ. του 2011 (άρθρο 4, παρ. 6 (δ) προέβλεπε:

«Το κτίριο του Ολυμπιακού Κέντρου Μπάντμιντον, στον πυρήνα του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή, κατεδαφίζεται μετά την λήξη της τρέχουσας σύμβασης με τον ανάδοχο. Στο μέχρι την κατεδάφιση του διάστημα, επιτρέπεται πλέον των χρήσεων που προβλέπονται στην προηγούμενη παρ. (γ), η χρήση του ως «χώρος συνάθροισης κοινού», υπό τον όρο ότι το καθεστώς λειτουργίας του και οδικής εξυπηρέτησης ακολουθούν τις αρχές και κατευθύνσεις σχεδιασμού του παρόντος, και ότι τόσο το κτίριο όσο και ο περιβάλλων χώρος του εντάσσονται στο Πάρκο και συνάδουν με το πλαίσιο διαχείρισης και τον κανονισμό λειτουργίας του Πάρκου».

Επίσης η ΣΜΠΕ προβλέπει τη διατήρηση του ΚΤΕΟ Χολαργού, σε αντίθεση με τη μελέτη του ΟΡΣΑ που προέβλεπε την απομάκρυνση του ΚΤΕΟ, καθώς και το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Κοινότητας Παπάγου και την απόφαση υπ’ αριθ. 3 / 2015 του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου μας.

Το πολεοδομικό εργαλείο των Ειδικών Χωρικών Σχεδίων για προγράμματα αστικής ανάπλασης και περιβαλλοντικής προστασίας, προτείνεται να χρησιμοποιηθεί και στην περίπτωση των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή και Ιλισίων, σε δυσμενέστερη της υφιστάμενης κατεύθυνση, αλλοιώνοντας τον πυρήνα του Πάρκου, με όσα αναφέρονται ανωτέρω, και καταργώντας τα εργαλεία της Ζώνης Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (ΖΟΕ), του Σχεδίου Γενικής Διάταξης και των Πολεοδομικών Μελετών που προβλέπονταν στο Π.Δ. του 2011.

4. Νεκροταφεία

Όπως επισημαίνεται και στη ΣΜΠΕ, όλοι οι δήμοι προσπάθησαν να εξασφαλίσουν χώρους εγκατάστασης ή μετεγκατάστασης των νεκροταφείων τους στις πλαγιές του Υμηττού. Η χρήση αυτή δεν προβλεπόταν στις διατάξεις του Π.Δ. του 1978.

Σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, παρά την επιφύλαξη για τον κίνδυνο δημιουργίας στις παρυφές του Υμηττού μιας εκτεταμένης νεκρόπολης, κρίνεται ότι υπό προϋποθέσεις, η εγκατάσταση νεκροταφείων στην Β’ ζώνη προστασίας του Υμηττού δεν έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτήρα της αναψυχής και του περιπάτου που οφείλει να έχει ο ορεινός όγκος. Νομιμοποιούνται λοιπόν όλα τα υφιστάμενα νεκροταφεία.

Σε αντίθεση με τη θεώρηση της ΣΜΠΕ το Συμβούλιο της Επικρατείας με το υπ’ αριθμόν 67/1998 Πρακτικό Συνεδριάσεως του Ε’ Τμήματος έχει γνωμοδοτήσει ότι «Διαγραπτέαι είναι αι διατάξεις του σχεδίου … δια των οποίων επιτρέπεται η εγκατάστασις νεκροταφείων εις περιοχάς εντός της Ζώνης Α’ εις τρόπον ώστε να καταστούν περιοχαί της Ζώνης Β’, ως και … η εγκατάστασις νεκροταφείων … των γειτνιαζόντων με τον ορεινόν όγκον δήμων εντός της Ζώνης Β’, διότι αι χρήσεις αύται συνεπάγονται σοβαράν διατάραξιν του ορεινού οικοσυστήματος και είναι ως εκ τούτου ασυμβίβαστοι προς την επιβαλλομένην προστασία του».

Είναι προφανές ότι ο κίνδυνος δημιουργίας μιας εκτεταμένης νεκρόπολης στις παρυφές του Υμηττού είναι υπαρκτός, αν δεν ακυρωθεί η δυνατότητα επέκτασης των υφιστάμενων νεκροταφείων που προβλέπεται από την παράγραφο 16 του άρθρου 52 του Νόμου 4280/2014 και αν δεν δρομολογηθεί η δημιουργία Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών. Το αναγκαίο νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει.

5. Σταθμοί Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων

Βάσει του άρθρου 92 του Νόμου 4685/2020 (ΦΕΚ 92/Α/20) εγκρίθηκαν οι θέσεις για την προσωρινή λειτουργία των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) που βρίσκονται εντός της Α’ ή Β’ Ζώνης Υμηττού.

Σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, οι ΣΜΑ εντάσσονται στη νέα Ζώνη Ε5 και λειτουργούν στις θέσεις αυτές προσωρινά και για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβεί τα τρία χρόνια. Μετά το πέρας του παραπάνω χρονικού διαστήματος επιβάλλεται η μετεγκατάστασή τους και η μετατροπή των περιοχών αυτών από Ζώνη Ε5 σε Ζώνη Α1.

Με δεδομένα ότι:

1. Στον υφιστάμενο Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων Αττικής δεν έχουν μελετηθεί/προταθεί λύσεις/νέες θέσεις για τους ΣΜΑ

2. Οι νέες μελέτες που προβλέπονται από τη ΣΜΠΕ για εύρεση νέων θέσεων, είναι άγνωστο πότε θα εκπονηθούν/ολοκληρωθούν

3. Η ανάγκη για ύπαρξη/λειτουργία ΣΜΑ θα συνεχίσει να υπάρχει. Τα επίπεδα/ποσοστά ανακύκλωσης στη χώρα μας είναι γύρω στο 20%, ενώ έπρεπε να βρίσκεται στο 50% το 2020 και η διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή είναι υποτυπώδης. Το 80% των απορριμμάτων οδηγείται σε ταφή

4. Έχουν εκδοθεί δύο προσκλήσεις (υπ’ αριθ. 14.6i.26.5.1.2 πρόσκληση (Α/Α ΟΠΣ ΕΣΠΑ 4115) και υπ’ αριθ. 16.36.2.Π12 πρόσκληση (Α/Α ΟΠΣ ΕΣΠΑ 3984) προς τους Δήμους, από την Ειδική Γραμματέα Διαχείρισης Προγραμμάτων Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), Ταμείου Συνοχής (ΤΑ) και Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ), που χρηματοδοτούν μεταξύ άλλων τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και την υλοποίηση υποδομών διαχείρισης αστικών αποβλήτων
(Σημ.: ο Δήμος μας έχει αποφασίσει να υποβάλλει αιτήσεις για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής και εξοπλισμού για δημιουργία Πράσινου Σημείου και την εκπόνηση μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και λοιπών υποστηρικτικών μελετών για την έκδοση οριστικής άδειας λειτουργίας του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) που λειτουργεί στη ζώνη Δ2 του Υμηττού).

5. Στο νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) για την περίοδο 2020-2030 που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 06/08/2020, επίσης δεν έχουν μελετηθεί/προταθεί λύσεις/νέες θέσεις για τους ΣΜΑ. Αντιθέτως, στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI: «Κριτήρια Χωροθέτησης Μελλοντικών /Προβλεπόμενων Υποδομών» του νέου ΕΣΔΑ, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής : «…σκοπός και αντικείμενο του ΕΣΔΑ δεν είναι η θέσπιση κριτηρίων αποκλεισμού και χωροθέτησης, αλλά απλώς η αναφορά ορισμένων ενδεικτικών κατευθύνσεων,…» και «…ενδέχεται πάντα να έχουν χωροθετηθεί/αδειοδοτηθεί, κατασκευαστεί και να λειτουργούν εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων σε περιοχές που επιτρέπεται, αλλά στη συνέχεια μπορεί να μεταπέσουν σε καθεστώς αποκλεισμού» και τέλος «…επισημαίνεται ιδιαίτερα η ανάγκη ιδιαίτερης πρόβλεψης ειδικών διατάξεων είτε πλήρους εξαίρεσης είτε εύλογων μεταβατικών ρυθμίσεων, που θα επιτρέπουν σε λειτουργούσες κι ενδεχομένως και σε αδειοδοτημένες μη λειτουργούσες εγκαταστάσεις να μην επηρεάζονται (τουλάχιστον όχι σε άμεσο χρονικό ορίζοντα) από αυτές τις αλλαγές».

Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να καταργηθούν οι ΣΜΑ στον Υμηττό στο χρονικό διάστημα των τριών ετών, που προβλέπεται από το νόμο και τη ΣΜΠΕ του νέου Π.Δ., αλλά με μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις & νομοθετικές παρεμβάσεις/τροπολογίες θα συνεχίσει η υποτιθέμενη «προσωρινή» λειτουργία τους.

Συμπερασματικά, για την ΣΜΠΕ:

Η ΣΜΠΕ αποτελεί σε γενικές γραμμές μια επιδίωξη συγκάλυψης και «νομιμοποίησης» των κάθε είδους αυθαιρεσιών και παρανομιών στον Υμηττό, που προέρχονται από ιδιώτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Κοινωφελείς Οργανισμούς όπως η ΔΕΗ/ΑΔΜΗΕ, η Εκκλησία κλπ. (αυθαίρετα κτίσματα και οικισμοί, νεκροταφεία, αθλητικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις, Σ.Μ.Α., Κ.Υ.Τ., κλπ.).

Η εκτεταμένη «δημιουργική λογιστική» που εντοπίσαμε στη ΣΜΠΕ και η «δημιουργική ασάφεια», αφενός όσον αφορά τα ειδικά χωρικά σχέδια (ειδικά πολεοδομικά σχέδια) που θα εκπονηθούν μελλοντικά -άγνωστο με ποιους όρους- και αφετέρου τους δασικούς χάρτες που δεν έχουν αναρτηθεί, καταδεικνύουν «επιχείρηση» παράκαμψης των αποφάσεων/αντιρρήσεων του ΣτΕ και σηματοδοτούν αρνητικές εξελίξεις για τον Υμηττό.

Επί της ουσίας, όσον αφορά την προστασία του Υμηττού, η παρούσα ΣΜΠΕ αποτελεί μια οπισθοδρόμηση τόσο σε σχέση με το Π.Δ. του 2011, όσο και με το Π.Δ. του 1978.

Όσον αφορά τις χρήσεις γεωργικής γης, επιτρέπονται σε εκτεταμένες εκτάσεις του Υμηττού, κάτι που ευνοεί τα σχέδια των πραγματικών ή φερόμενων ως ιδιοκτητών τους (Ζώνες Α2, Β, Γ). Με άλλα λόγια με την παρούσα ΣΜΠΕ, επιβραβεύονται οι εικονικοί καλλιεργητές γεωργικής γης, οι οποίοι επιδιώκουν ουσιαστικά την αλλαγή χρήσεων στις ζώνες αυτές.

Η παρούσα ΣΜΠΕ αποτελεί εν κατακλείδι μια «κατάκτηση» εκείνων των συνασπισμένων κοινωνικών και πολιτικών συμφερόντων που κατάφεραν, μέσα από νομότυπες διαδικασίες και ανέτρεψαν ό,τι θετικό υπήρχε στο Π.Δ. του 2011, χωρίς να ενδιαφέρονται για τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν στη ζωή των επόμενων γενεών.

Είμαστε λοιπόν αντίθετοι με το νέο σχέδιο «προστασίας» του ορεινού όγκου του Υμηττού όπως αυτό παρουσιάζεται/προδιαγράφεται και αιτιολογείται με την υπόψη ΣΜΠΕ, και ζητούμε τη ριζική αναθεώρησή της, θεωρώντας ως ελάχιστη βάση τους στόχους που έθετε το Προεδρικό Διάταγμα του 2011. 

Μένουμε Χολαργό

Η αλήθεια για το σχέδιο Χατζηδάκη για το νέο Προεδρικό Διάταγμα προστασίας του Υμηττού

Μετά από επτά χρόνια σκανδαλωδών καθυστερήσεων όλων των κυβερνήσεων (από το 2013 που κατατέθηκαν οι προσφυγές ακύρωσης του Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ.) του 2011 στο ΣτΕ μέχρι σήμερα) για την εκπόνηση ενός νέου Π.Δ. ουσιαστικής προστασίας για τον Υμηττό, η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για το νέο Π.Δ., που δημοσιεύτηκε στις 16/07/2020, προκειμένου να «τεκμηριώσει» το θετικό των προτάσεων της, καταφεύγει στη «δημιουργική λογιστική» και τη «δημιουργική ασάφεια» παρουσιάζοντας συγκριτικά στοιχεία με το Π.Δ. του 1978, δηλαδή πριν από 42 χρόνια, και παραβλέποντας τα θετικά στοιχεία του Π.Δ. του 2011. 

Αναλυτικά :

Ζώνες «προστασίας»

Ο κ. Χατζηδάκης δήλωσε στις 16/07/2020 : «Εξασφαλίζουμε περισσότερο πράσινο για τους Αθηναίους σε σχέση με το προηγούμενο Προεδρικό Διάταγμα, με τον ορισμό νέων ζωνών προστασίας για τον Υμηττό. Συγκεκριμένα, αυξάνουμε τη ζώνη υψηλής προστασίας κατά 1.240 στρέμματα».

Προκειμένου να εμφανίσει αύξηση της έκτασης της «ζώνης υψηλής προστασίας» -  εκεί που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοια - απέφυγε να πει ότι κάνει τη σύγκριση με το Π.Δ. του 1978.

Η πραγματικότητα είναι ότι η συνολική έκταση της Α’ ζώνης υψηλής προστασίας του νέου Π.Δ. είναι 91.500 στρέμματα, και είναι μικρότερη κατά 1.500 στρέμματα σε σχέση με το Π.Δ. του 2011 (93.000 στρέμματα).

Προτείνεται από τη μελέτη η μετονομασία της «Α’ ζώνης απόλυτης προστασίας της φύσης και των μνημείων» σε «Ζώνη υψηλής προστασίας της φύσης και των μνημείων» επειδή δημιουργείται «σύγχυση…!!!» με την περιβαλλοντική νομοθεσία…!!! 

Καταρχήν, ο προτεινόμενος όρος «Ζώνη υψηλής προστασίας της φύσης και των μνημείων» δεν υφίσταται ούτε στο Π.Δ. 59 / 2018 – «Κατηγορίες και περιεχόμενο χρήσεων γης», ούτε στο άρθρο 46 – «Χαρακτηρισμοί και ζώνες προστασίας περιοχών» στον πρόσφατο νόμο 4685 / 2020. Είναι προφανές ότι με την επίκληση της δήθεν «σύγχυσης…!!!» επιχειρείται η χρήση του ασαφούς όρου «ζώνη υψηλής προστασίας», που δεν υπάρχει στα δύο νομικά κείμενα, προκειμένου να θολώσουν τα νερά προστασίας της Α’ Ζώνης και να παρακαμφθούν οι αποφάσεις του ΣτΕ, παλαιότερες και μελλοντικές.

Θα έπρεπε μάλιστα η ΣΜΠΕ να εισηγείται την εκπόνηση και έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης που προβλέπεται από το άρθρο 47 του πρόσφατα ψηφισμένου Νόμου 4685/2020, αντί να επικαλείται (παρ. 7.1.2.1 της μελέτης) την έλλειψή της, προκειμένου να τεκμηριώσει τη χρήση του ασαφούς όρου «ζώνη υψηλής προστασίας».

Προτείνεται επίσης από τη ΣΜΠΕ η ένταξη της χρήσης της μελισσοκομίας στην Α΄ Ζώνη ως παραδοσιακή. Όμως, το κάπνισμα των κυψελών εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τον Υμηττό. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστωθεί, ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η ειδική διάταξη υπ’ αριθ. 9 (άρθρο 9) που έχει εκδώσει η Πυροσβεστική Υπηρεσία (https://www.firesecurity.gr/pyr9.htm), στην πράξη δεν εφαρμόζονται από τους μελισσοκόμους. Η εγγύτητα δε με τον αστικό ιστό και το γεγονός ότι γύρω από τον Υμηττό ζουν 1,2 εκατομμύριο πολίτες, συνεπάγεται επέκταση / αύξηση της χρήσης.

Παρότι, σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, η Α’ Ζώνη υποδιαιρείται σε Ζώνη Α1 και Ζώνη Α2, κατά ανεξήγητο και μη προσήκοντα τρόπο στον συγκεντρωτικό πίνακα με τα στοιχεία έκτασης των ζωνών που προτείνονται από τη ΣΜΠΕ, απουσιάζει η Ζώνη Α2 (γεωργικής χρήσης) και η συνολική έκτασή της. Εμφανίζεται ως ενιαία ζώνη με τη Ζώνη Α1, ενώ δεν έχουν ίδιο καθεστώς προστασίας. 

Αθροίζοντας τις προτεινόμενες από τη ΣΜΠΕ παρεμβάσεις (4.2, 6.3, 8.2, 8.3, 9.7, 9.10 & 9.13) προκύπτει ότι η συνολική έκταση που μεταφέρεται από την Α’ Ζώνη στην Ζώνη Α2 (γεωργική χρήση) είναι 10.529,46 στρέμματα. Συνεπώς η διαφορά με το Π.Δ. του 2011 είναι 12.029,46 στρέμματα λιγότερα και είναι σαφές ότι προωθείται σοβαρή συρρίκνωση της Α’ Ζώνης απόλυτης προστασίας, σε πλήρη αντίθεση με ότι «διαφημίζεται…».

Σημειωτέον ότι στη μελέτη αναφέρεται πως κάποια τμήματα της προτεινόμενης Ζώνης Α2 (γεωργική χρήση) είναι χαρακτηρισμένα δασικά, για κάποια τμήματα τα στοιχεία είναι ελλιπή και για κάποια άλλα δεν έχουν αναρτηθεί οι δασικοί χάρτες και δεν έχει καθοριστεί ακόμη ο δασικός χαρακτήρας τους.

Σημειωτέον επίσης, ότι η συντριπτική πλειονότητα των εκτάσεων που εντάσσονται στην Α2 Ζώνη (γεωργική χρήση), βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, που συνορεύει με την πεδιάδα των Μεσογείων (έκτασης 140.000 στρεμμάτων) και συνεπώς δεν υφίσταται έλλειψη γεωργικής γης. Αντιθέτως το ενδιαφέρον για τη γεωργία συνεχώς φθίνει στην περιοχή και σημαντικές εκτάσεις παραμένουν ακαλλιέργητες.

Εδώ και 45 τουλάχιστον χρόνια, έχουν γίνει εκτεταμένες καταπατήσεις δημόσιων-δασικών εκτάσεων στις παρυφές του Υμηττού, οι οποίες δεν έχουν καταγραφεί και αποτυπωθεί. Οι επανειλημμένες πυρκαγιές έδωσαν την ευκαιρία στους επιτήδειους να εκχερσώσουν τμήματα των καμένων περιοχών, να αλλοιώσουν τα δασικά χαρακτηριστικά τους και σε πρώτη φάση να τις μετατρέψουν σε γεωργική γη και σε οικόπεδα στη συνέχεια, στα οποία χτίστηκαν αυθαίρετα, που διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα, παράλληλα με τις αυθαίρετες κατοικίες που χτίστηκαν σε νόμιμα οικόπεδα.

Η πρακτική αυτή αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής των Μεσογείων, ένεκα της οποίας έχει χαρακτηριστεί η πιο «αυθαίρετη» περιοχή της χώρας, καθώς «φιλοξενεί» περίπου το 1/3 των αυθαιρέτων ανά την επικράτεια (Λουκάκης, 2001), και δεν αναχαιτίστηκε ούτε με τη θεσμοθέτηση της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) Μεσογείων το 2003.

Η  επιτρεπόμενη γεωργική χρήση, δημιουργεί κίνητρο για εικονικές γεωργικές καλλιέργειες, για περαιτέρω καταπατήσεις, εκχερσώσεις ακόμη και εμπρησμούς, εφ’ όσον η γη εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής, νόμιμης ή παράνομης.

Συνεπώς, ο αποχαρακτηρισμός εκτεταμένων περιοχών της Α’ Ζώνης και η μετατροπή τους σε γεωργική γη, ανοίγει το δρόμο για την οικοπεδοποίηση των αγρών και τη δημιουργία νέων αυθαίρετων οικισμών.

 

Αυθαίρετη δόμηση  

Παρά τη σαφή πρόβλεψη του Π.Δ. του 2011 (άρθρο 5, παρ. 2) και την πάροδο εννέα χρόνων, ο συνολικός αριθμός των αυθαίρετων κτισμάτων, των περιφράξεων και των αυθαίρετων εργασιών στον ορεινό όγκο του Υμηττού δεν έχει καταγραφεί. 

Αντιθέτως, δύο χρόνια αργότερα, με τον νόμο 4178/2013 τα παράνομα κτίσματα εξασφάλισαν δεκαετή αμνηστία!

Oι πρώην λεγόμενες «οικιστικές πυκνώσεις» και νυν «οικιστικές συσπειρώσεις» στον Υμηττό, δηλαδή η δόμηση αυθαίρετων κατοικιών σε δασικούς χώρους, δεν έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα (ούτε με την παρούσα ΣΜΠΕ).

«Κλείνουμε κάθε παραθυράκι αυθαιρεσίας καθώς ακυρώνουμε κάθε δυνατότητα για ελαστικές ερμηνείες και επεκτάσεις των διαφόρων χρήσεων γης» δήλωσε στις 16/07/2020 ο κ. Χατζηδάκης.

Στην παρούσα μελέτη διατηρείται η πρόβλεψη του Π.Δ. του 2011 περί καταγραφής όλων των αυθαίρετων κτισμάτων, περιφράξεων και εργασιών που έχουν εκτελεστεί και που βρίσκονται εντός της Περιοχής Προστασίας, που όμως δεν προβλέπεται να υλοποιηθεί, αφού οι πολεοδομίες / υπηρεσίες δόμησης είναι υποστελεχωμένες, κυρώσεις δεν προβλέπονται και οι Δήμοι που ζήτησαν και πέτυχαν την ακύρωση του Π.Δ. δεν πρόκειται να την εφαρμόσουν.

Έτσι, με το νέο Π.Δ. προωθείται για άλλη μια φορά (μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος με το σχέδιο Σουφλιά και την πιο πρόσφατη απόπειρα νομιμοποίησης των «οικιστικών πυκνώσεων»), φανερά ή συγκεκαλυμμένα, η νομιμοποίηση όλων των αυθαιρέτων και των παρανομιών που έχουν συντελεστεί μέχρι σήμερα, με την ανοχή όλων των κυβερνήσεων, της πλειονότητας των ΟΤΑ και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Ειδικά για τις οικιστικές συσπειρώσεις Χέρωμα, Σκάρπιζα και Κίτσι – Θήτι, οι οποίες εντάσσονται στη νέα ζώνη Στ’, προτείνεται η κατάρτιση ενός ενιαίου Ειδικού Χωρικού Σχεδίου, με ειδικούς όρους και περιορισμούς δόμησης, άγνωστους προς το παρόν (δεν υπάρχουν σαφείς κατευθύνσεις και στόχοι, όπως προβλέπεται από την Υ.Α 27022/2017 - ΦΕΚ 1976/Β/7-6-2017), που θα καθοριστούν μελλοντικά.

Σημειωτέον ότι η «οικιστική συσπείρωση» Κίτσι-Θήτι βρίσκεται εντός αρχαιολογικής ζώνης (Ζώνη Προστασίας Γ’) και προκειμένου ξεπεραστεί το «εμπόδιο» και να ενταχθεί στο Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, εξαιρείται ολόκληρη η έκταση από την αρχαιολογική ζώνη Γ’ και μεταφέρεται στην νέα ζώνη Στ’.

Μητροπολιτικά Πάρκα Γουδή – Ιλισσίων

Δήλωσε επίσης ο κ. Χατζηδάκης στις 16/07/2020 : «επεκτείνουμε τον Πυρήνα των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή – Ιλισσίων κατά 445 στρέμματα».
Η πραγματικότητα είναι ότι οι αδόμητοι χώροι της Πολυτεχνειούπολης και της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου, συνολικού εμβαδού 456,13 στρεμμάτων, μεταφέρονται από τη Ζώνη Δ2 στη Ζώνη Δ1 των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή – Ιλισσίων (τροποποιήσεις 3.2, 3.3, 3.6, 3.7 & 3.11). Αδόμητοι χώροι που στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι δασικές εκτάσεις και δεν θα μπορούσαν να «αξιοποιηθούν» για εμπορικές ή διοικητικές χρήσεις.

Ακριβώς αυτό είναι το «προπέτασμα καπνού» προκειμένου να «διασκεδαστούν» οι εντυπώσεις, να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις και να «νομιμοποιηθούν» όλες οι ασύμβατες χρήσεις στον πυρήνα του Πάρκου, που αποκτά «νησίδες» ζώνης Δ2 εντός της ζώνης Δ1, προκειμένου να διατηρηθεί το κτίριο του Μπάντμιντον και οι χρήσεις διοίκησης της ΕΠΟ, κ.λπ., αλλά και να προστεθούν και νέα κτίρια (νέο κτίριο ΕΥΠ) και χρήσεις (όπως η εγκατάσταση της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας στο πρώην Κέντρο Ιππασίας με εκπρόθεσμη τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο), κατά παράβαση της απόφασης (υπ’ αριθ. 1970 του 2012) της Ολομέλειας του ΣτΕ και των προβλέψεων του Π.Δ. του 2011. 

Το πολεοδομικό εργαλείο των Ειδικών Χωρικών Σχεδίων για
προγράμματα αστικής ανάπλασης και περιβαλλοντικής προστασίας, προτείνεται να χρησιμοποιηθεί και στην περίπτωση των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή και Ιλισίων, σε δυσμενέστερη της υφιστάμενης κατεύθυνση, αλλοιώνοντας τον πυρήνα του Πάρκου, με όσα αναφέρονται ανωτέρω, και καταργώντας τα εργαλεία της Ζώνης Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (ΖΟΕ), του Σχεδίου Γενικής Διάταξης και των Πολεοδομικών Μελετών που προβλέπονταν στο Π.Δ. του 2011

Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) Αργυρούπολης / Ηλιούπολης

Κατά τουλάχιστον παράδοξο τρόπο, η ΣΜΠΕ, παραβλέποντας τις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ (υπ’ αριθ. 1672, 1673, 1676 & 1678 του 2005) που ακυρώσανε την ΚΥΑ 115990/12.11.98 (με την οποία εγκρίνονταν οι περιβαλλοντικοί όροι για το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) 400/150 KV Αργυρούπολης), και του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (υπ. αριθ. 3300/2005), που ακύρωσε την με αρ. 14803/28.4.04 απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ για αναθεώρηση της άδειας ανέγερσης, προτείνει αφενός τη λειτουργία, συντήρηση, εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση της υφιστάμενης εγκατάστασης, αφετέρου την κατασκευή και της πλευράς 400 ΚV, με προϋπόθεση την μετατροπή του συνόλου των υφιστάμενων εγκαταστάσεων σε κλειστές εγκαταστάσεις με την χρήση τεχνολογίας κλειστού τύπου (Gas Insulated Substation – GIS).

Το ΣτΕ, με την απόφαση 1676 /2005 θεωρεί ασυμβίβαστη χρήση με την προστασία του Υμηττού τη διέλευση καλωδίων Υπερυψηλής Τάσης 400Κν από το Λαύριο μέχρι το ΚΥΤ Ηλιούπολης–Αργυρούπολης διαμέσου του δασικού χώρου του Υμηττού. Παρ’ όλα αυτά, η παρούσα ΣΜΠΕ αναφέρει ότι όσον αφορά τις γραμμές Παλλήνη–Ηλιούπολη και Λαύριο-Ηλιούπολη «…προστίθεται η δυνατότητα να παραμείνουν και να μπορούν να συντηρούνται και να επισκευάζονται χωρίς καμμιά χωρική επέκταση».

Η ΣΜΠΕ παραβλέπει επίσης τις επί 20 χρόνια αντιδράσεις και τους αγώνες των τοπικών κοινωνιών, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας από την ακτινοβολία των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, μιας και υπάρχουν χρήσεις κατοικίας, εκπαίδευσης και αθλητισμού σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από αυτές.

Παραβλέπει επίσης τις διαχρονικά αρνητικές αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων των Δήμων Ελληνικού-Αργυρούπολης και Ηλιούπολης και την αρνητική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του ΚΥΤ Αργυρούπολης / Ηλιούπολης.

Προκειμένου δε να τεκμηριώσει την πρόταση και χωρίς να εξετάζει εναλλακτικές χωροθετήσεις στο πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, επικαλείται τις τεχνικές μελέτες του ΑΔΜΗΕ και τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις που εκπονήθηκαν / ελήφθησαν σε πλήρη αντίθεση και παραβιάζοντας τις αποφάσεις του ΣτΕ, που είχαν προηγηθεί χρονικά.

Το «κερασάκι στην τούρτα» ήταν η πρόσφατη αποκάλυψη του παρασκηνιακού παζαριού του ΑΔΜΗΕ για τη χωροθέτηση διαδημοτικού νεκροταφείου (Ηλιούπολης – Αλίμου) στο χώρο του ΚΥΤ, όπως προτείνεται από τη ΣΜΠΕ (παρ. 10.8), σε αντάλλαγμα της αποδοχής από τους Δήμους της περιοχής της κατασκευής και της πλευράς 400 ΚV στο ΚΥΤ, που φυσικά έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.

Νεκροταφεία

Όπως επισημαίνεται και στη ΣΜΠΕ, όλοι οι δήμοι προσπάθησαν να εξασφαλίσουν χώρους εγκατάστασης ή μετεγκατάστασης των νεκροταφείων τους στις πλαγιές του Υμηττού. Η χρήση αυτή δεν προβλεπόταν στις διατάξεις του Π.Δ. του 1978.

Σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, παρά την επιφύλαξη για τον κίνδυνο δημιουργίας στις παρυφές του Υμηττού μιας εκτεταμένης νεκρόπολης, κρίνεται ότι υπό προϋποθέσεις, η εγκατάσταση νεκροταφείων στην Β' ζώνη προστασίας του Υμηττού δεν έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτήρα της αναψυχής και του περιπάτου που οφείλει να έχει ο ορεινός όγκος. Νομιμοποιούνται λοιπόν όλα τα υφιστάμενα νεκροταφεία και προτείνεται η δημιουργία και νέων νεκροταφείων.

Σε αντίθεση με τη θεώρηση της ΣΜΠΕ (αναφέρεται και στη ΣΜΠΕ) το Συμβούλιο της Επικρατείας με το υπ’ αριθμόν 67/1998 Πρακτικό Συνεδριάσεως του Ε’ Τμήματος έχει γνωμοδοτήσει ότι «Διαγραπτέαι είναι αι διατάξεις του σχεδίου … δια των οποίων επιτρέπεται η εγκατάστασις νεκροταφείων εις περιοχάς εντός της Ζώνης Α’ εις τρόπον ώστε να καταστούν περιοχαί της Ζώνης Β’, ως και … η εγκατάστασις νεκροταφείων … των γειτνιαζόντων με τον ορεινόν όγκον δήμων εντός της Ζώνης Β’, διότι αι χρήσεις αύται συνεπάγονται σοβαράν διατάραξιν του ορεινού οικοσυστήματος και είναι ως εκ τούτου ασυμβίβαστοι προς την επιβαλλομένην προστασία του». 

Είναι προφανές ότι ο κίνδυνος δημιουργίας μιας εκτεταμένης νεκρόπολης στις παρυφές του Υμηττού είναι υπαρκτός, αν δεν ακυρωθεί η δυνατότητα επέκτασης των υφιστάμενων νεκροταφείων που προβλέπεται από την παράγραφο 16 του άρθρου 52 του Νόμου 4280/2014.

Σταθμοί Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων

Βάσει του άρθρου 92 του Νόμου 4685/2020 (ΦΕΚ 92/Α/20) εγκρίθηκαν οι θέσεις για την προσωρινή λειτουργία των Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) που βρίσκονται εντός της Α’ ή Β’ Ζώνης Υμηττού.

Σύμφωνα με τη ΣΜΠΕ, οι ΣΜΑ εντάσσονται στη νέα Ζώνη Ε5 και λειτουργούν στις θέσεις αυτές προσωρινά και για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβεί τα τρία χρόνια. Μετά το πέρας του παραπάνω χρονικού διαστήματος επιβάλλεται η μετεγκατάστασή τους και η μετατροπή των περιοχών αυτών από Ζώνη Ε5 σε Ζώνη Α1.

Με δεδομένα ότι :

1. Στον υφιστάμενο Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων Αττικής δεν έχουν μελετηθεί / προταθεί λύσεις / νέες θέσεις για τους ΣΜΑ
2. Οι νέες μελέτες που προβλέπονται από τη ΣΜΠΕ για εύρεση νέων θέσεων, είναι άγνωστο πότε θα εκπονηθούν / ολοκληρωθούν
3. Η ανάγκη για ύπαρξη / λειτουργία ΣΜΑ θα συνεχίσει να υπάρχει. Τα επίπεδα / ποσοστά ανακύκλωσης στη χώρα μας είναι γύρω στο 20%, ενώ έπρεπε να βρίσκεται στο 50% το 2020 και η διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή είναι υποτυπώδης. Το 80% των απορριμμάτων οδηγείται σε ταφή
4. Έχουν εκδοθεί δύο προσκλήσεις (υπ’ αριθ. 14.6i.26.5.1.2 πρόσκληση (Α/Α ΟΠΣ ΕΣΠΑ 4115) και υπ’ αριθ. 16.36.2.Π12 πρόσκληση (Α/Α ΟΠΣ ΕΣΠΑ 3984) προς τους Δήμους, από την Ειδική Γραμματέα Διαχείρισης Προγραμμάτων Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), Ταμείου Συνοχής (ΤΑ) και Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ), που χρηματοδοτούν μεταξύ άλλων τη δημιουργία Πράσινων Σημείων και την υλοποίηση υποδομών διαχείρισης αστικών αποβλήτων, και τουλάχιστον ένας Δήμος (μέχρι τώρα), έχει υποβάλλει αιτήσεις για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής και εξοπλισμού για δημιουργία Πράσινου Σημείου και την εκπόνηση μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και λοιπών υποστηρικτικών μελετών για την έκδοση οριστικής άδειας λειτουργίας του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) που λειτουργεί στη ζώνη προστασίας του Υμηττού.
5. Στο νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) για την περίοδο 2020-2030 που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 06/08/2020, επίσης δεν έχουν μελετηθεί / προταθεί λύσεις / νέες θέσεις για τους ΣΜΑ. Αντιθέτως, στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI : «Κριτήρια Χωροθέτησης Μελλοντικών /Προβλεπόμενων Υποδομών» του νέου ΕΣΔΑ, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής : «…σκοπός και αντικείμενο του ΕΣΔΑ δεν είναι η θέσπιση κριτηρίων αποκλεισμού και χωροθέτησης, αλλά απλώς η αναφορά ορισμένων ενδεικτικών κατευθύνσεων,…» και «…ενδέχεται πάντα να έχουν χωροθετηθεί/αδειοδοτηθεί, κατασκευαστεί και να λειτουργούν εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων σε περιοχές που επιτρέπεται, αλλά στη συνέχεια μπορεί να μεταπέσουν σε καθεστώς αποκλεισμού» και τέλος «…επισημαίνεται ιδιαίτερα η ανάγκη ιδιαίτερης πρόβλεψης ειδικών διατάξεων είτε πλήρους εξαίρεσης είτε εύλογων μεταβατικών ρυθμίσεων, που θα επιτρέπουν σε λειτουργούσες κι ενδεχομένως και σε αδειοδοτημένες μη λειτουργούσες εγκαταστάσεις να μην επηρεάζονται (τουλάχιστον όχι σε άμεσο χρονικό ορίζοντα) από αυτές τις αλλαγές».

Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να καταργηθούν οι ΣΜΑ στον Υμηττό στο χρονικό διάστημα των τριών ετών, που προβλέπεται από το νόμο και τη ΣΜΠΕ του νέου Π.Δ., αλλά με μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις & νομοθετικές παρεμβάσεις / τροπολογίες θα συνεχίσει η υποτιθέμενη «προσωρινή» λειτουργία τους.

Συμπερασματικά, για την ΣΜΠΕ:

Η ΣΜΠΕ αποτελεί σε γενικές γραμμές μια επιδίωξη συγκάλυψης και «νομιμοποίησης» των κάθε είδους αυθαιρεσιών και παρανομιών στον Υμηττό, που προέρχονται από ιδιώτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Κοινωφελείς Οργανισμούς όπως η ΔΕΗ/ΑΔΜΗΕ, η Εκκλησία κλπ. (αυθαίρετα κτίσματα και οικισμοί, νεκροταφεία, αθλητικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις, Σ.Μ.Α., Κ.Υ.Τ., κλπ.)

Η εκτεταμένη «δημιουργική λογιστική» που εντοπίσαμε στη ΣΜΠΕ και η «δημιουργική ασάφεια», αφενός όσον αφορά τα ειδικά χωρικά σχέδια (ειδικά πολεοδομικά σχέδια) που θα εκπονηθούν μελλοντικά – άγνωστο με ποιους όρους - και αφετέρου τους δασικούς χάρτες που δεν έχουν αναρτηθεί, καταδεικνύουν «επιχείρηση» παράκαμψης των αποφάσεων / αντιρρήσεων του ΣτΕ και σηματοδοτούν αρνητικές εξελίξεις για τον Υμηττό.

Επί της ουσίας, όσον αφορά την προστασία του Υμηττού, η παρούσα ΣΜΠΕ αποτελεί μια οπισθοδρόμηση τόσο σε σχέση με το Π.Δ. του 2011, όσο και με το Π.Δ. του 1978.

Όσον αφορά τις χρήσεις γεωργικής γης, επιτρέπονται σε εκτεταμένες εκτάσεις του Υμηττού, κάτι που ευνοεί τα σχέδια των πραγματικών ή φερόμενων ως ιδιοκτητών τους (Ζώνες Α2, Β, Γ). Με άλλα λόγια με την παρούσα ΣΜΠΕ, επιβραβεύονται οι εικονικοί καλλιεργητές γεωργικής γης, οι οποίοι επιδιώκουν ουσιαστικά την αλλαγή χρήσεων στις ζώνες αυτές.

Η παρούσα ΣΜΠΕ αποτελεί εν κατακλείδι μια «κατάκτηση» εκείνων των συνασπισμένων κοινωνικών και πολιτικών συμφερόντων που κατάφεραν, μέσα από νομότυπες διαδικασίες και ανέτρεψαν ό,τι θετικό υπήρχε στο Π.Δ. του 2011.

Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού

enallaktikos.gr